Εκτύπωση του άρθρου

ξεχασα το email του facebook μεθωνη καστρο ωρες λειτουργιας ROBERTO JUARROZ

παλιες ελληνικες σειρες στον αλφα
έχεις θέματα γονίδης Ένα αφιέρωμα στον Αργεντίνο ποιητή,
Ρομπέρτο Χουαρός (1925-1995)

δημοσκοπηση νδ προεδρος φαγουρα στο λαιμο εξωτερικα Εισαγωγή, μετάφραση, επιλογή: Έλενα Σταγκουράκη

εξομολογήσεις ενός άγγλου οπιοφάγου
Στo παρόν αφιέρωμα στον Αργεντίνο ποιητή και πανεπιστημιακό, Ρομπέρτο Χουαρός, προτιμήσαμε, αντί να γράψουμε εμείς λίγα λόγια για τη ζωή του, ν’ αφήσουμε τον ίδιο τον ποιητή να μας μιλήσει γι’ αυτήν, ώστε ν’ ακουστεί καθαρότερη η φωνή του. Ας τον ακούσουμε λοιπόν:

πορτοκαλι γλυκο παρλιαρος «Σας εξομολογούμαι ότι ποτέ δεν αισθάνθηκα πολύ άνετα με τη βιογραφία μου. Απ’ τη μια πλευρά δεν της έχω δώσει ιδιαίτερη σημασία και απ’ την άλλη μου μοιάζει περισσότερο με σύμπτωση, μια μίξη τύχης και μοιραίου, κάτι που θα μπορούσε να έχει εξελιχθεί διαφορετικά, χωρίς ίσως ξεχωριστή αξία κι ενδιαφέρον για τους άλλους ή απλώς και μόνο σημαντικό για τη ζωή μου την ίδια και τη μετουσίωσή της σε ποίηση. Η ζωή με ενδιαφέρει πάρα πολύ για να τη ζήσω, όχι όμως και για να την ενθυμούμαι, πολύ λιγότερο δε για να την περιγράφω. Βεβαίως, όλα τούτα είναι σαφώς πιο σύνθετα, μα δεν μπορώ ν’ αποφύγω ένα είδος αλλεργίας απέναντι στη βιογραφία μου.

αγαπημενη των πολλων στρατακης Ωστόσο, ελλείψει εναλλακτικής λύσης, σας στέλνω ένα βιογραφικό σημείωμα, συνταγμένο προς απάντηση γενικών ερωτημάτων που συνηθίζουν να μου θέτουν. Θα δείτε, λοιπόν, ότι έχω πίσω μου πλήθος δραστηριοτήτων (ίσως και υπερβολικά πολλών), μεταξύ των οποίων πολυάριθμα ταξίδια, εργασίες, μελέτες, δημοσιεύσεις κλπ. Γεννήθηκα σ’ ένα μικρό χωριό στην εξοχή, στις 5 Οκτωβρίου 1925. Εκεί πέρασα ανέμελα, θα έλεγα, παιδικά χρόνια, με σκαμπανεβάσματα και στιγμές μοναξιάς και μυστηρίου. Η καταγωγή μου είναι βασκική, αν και είμαι τέκνο Αργεντινών. Ο πατέρας μου ήταν διευθυντής σιδηροδρομικού σταθμού κι έτσι έζησα μέχρι την ηλικία των 9 ή 10 ετών μέσα στον κόσμο των τρένων μακρινών αποστάσεων, φορτωμένων –στα μάτια μου– με την ατμόσφαιρα των ταξιδιών και της περιπέτειας. Επιπλέον, υπήρξαν δύο ακόμη καθοριστικοί παράγοντες στην παιδική μου ηλικία: η φύση (η γης, οι πεδιάδες, ο ατέλειωτος κάμπος, η απόλυτη σιωπή, μερικά δέντρα, πολλά πουλιά, ζώα, βροχές, άνεμοι, απέραντοι ουρανοί, θάλασσα κλπ.) και η θρησκεία (ο καθ0λικός ναός, οι προσευχές, οι Γραφές, οι επισκέψεις ιερέων και μοναχών, το θεολογικό κολλέγιο κλπ).

τεχνικη υποστηριξη οτε για ιντερνετ Είχα δύο αδέρφια (έναν αδερφό και μία αδερφή), πολλά ξαδέρφια, παιχνίδια, τσακωμούς, οικογενειακές ρήξεις, αρρώστιες, στοργή, απογοητεύσεις, κάποιες κρυφές φαντασιώσεις κι έντονη την τάση προς απομόνωση και μοναχικά παιχνίδια. Όταν ήμουν περίπου 10 ετών, ο πατέρας μου, διατηρώντας τη θέση του διευθυντή σταθμού, μετατέθηκε σε ένα χωριό στα περίχωρα του Μπουένος Άιρες, το Αδρογκέ. Πρόκειται για τον ίδιο τόπο όπου έζησε για κάποιο διάστημα ο Μπόρχες, περιγράφοντας αρκετά τους δεντροστοιχισμένους δρόμους, τα πάρκα, γεμάτα με μυστικά, τα παλιά μεγαλόπρεπα κτίρια και το στοιχειωμένο σχεδόν ξενοδοχείο. Στο Αδρογκέ τελείωσα δημοτικό και γυμνάσιο, έζησα μια εφηβεία γεμάτη αφυπνίσεις και συναισθήματα λίγο-πολύ μυστικιστικά, βίωσα τον έρωτα, τα πρώτα σημαντικά λογοτεχνικά αναγνώσματα, τις πρώτες ποιητικές ανακαλύψεις και δοκιμές, τη συγγραφή ως κάτι περισσότερο από μια απλή επαναλαμβανόμενη πράξη, τις μακρές νύχτες της μοναξιάς και της ανάγνωσης, της ποίησης και του διαλογισμού. Όλα ετούτα τα ένιωσα δε ως κορύφωση, ύψιστο σημείο της πραγματικότητας και με σημάδεψαν για πάντα. Κάποιες γνωριμίες αποφασιστικής σημασίας, η γέννηση μεγάλων ερωτηματικών, η πληγή από την εγκατάλειψη βασικών αρχών. Ο πατέρας μου πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα μέσα στα χέρια μου κι έτσι εισέπνευσα το θάνατο. Εγκατέλειψα την εκκλησία και το κλέος της, αλλά παρέμεινα διαποτισμένος από κάτι το μυστικιστικό, το οποίο επαναλαμβανόμενα αναδύεται και καταδύεται στην ποίησή μου, τη μόνη μου θρησκεία, αν και όχι υπό την έννοια του δόγματος, αλλά με την πρώτη της, ευρεία σημασία, για την οποία έκανε λόγο ο Νοβάλις όταν μιλούσε για την ποίηση ως πρότυπη θρησκεία της ανθρωπότητας.

τονοι χρωματων μαλλιων Εκεί, στο Αδρογκέ, ήρθα επίσης αντιμέτωπος με την οικονομική στενότητα κι απόκτησα την πρώτη μου δουλειά σε ηλικία 17-18 ετών, ως βιβλιοθηκάριος (το μελλούμενο παντοτινό «επάγγελμά» μου) στην εθνική σχολή. Απέκτησα κάποιες δυνατές φιλίες, κατανόησα καλύτερα την καλοσύνη της μητέρας μου και τους εγωισμούς μελών της οικογένειας κι ακολούθησαν οι ατέλειωτες συζητήσεις, οι αναπόφευκτες ρήξεις, η κατάδυσή μου ολοένα βαθύτερα στην ποίηση, οι μεγάλες θυσίες για χάρη της (η πρώτη μου κοπέλα και η τύχη της, οι πρώτες μου πανεπιστημιακές σπουδές και η διακοπή τους, οι πρώτες μου επιτυχίες στην πολιτιστική σκηνή της επαρχίας, τα σχέδια για μια «κοινωνικο-λογοτεχνική» ζωή κλπ). Ήταν όμως στο ίδιο μέρος που, αντιθέτως, παντρεύτηκα για πρώτη φορά κι απέκτησα μια κόρη, σε ηλικία περίπου 25 ετών. Αργότερα ήρθε ο χωρισμός και τα πρώτα μου μακρινά ταξίδια, τόσο στη στεριά (στο νότο, στην Παταγονία και τις τεράστιες ακατοίκητες εκτάσεις της) όσο και στη θάλασσα (ως υπάλληλος μιας ακτοπλοϊκής εταιρείας, μετά την απόλυσή μου από τη θέση που κατείχα λόγω πολιτικών πεποιθήσεων, επισκεπτόμενος τη Νέα Υόρκη, διάφορες χώρες της Λατινικής Αμερικής, λιμάνια του νότου κλπ). Επέστρεψα αργότερα στη θέση μου ως βιβλιοθηκάριος, την οποία διατήρησα για 20 περίπου χρόνια, αν εξαιρέσει κανείς ατυχήματα κι εξορίες λίγο-πολύ επιβεβλημένες. Εκείνη την εποχή δούλευα τέσσερις ώρες την ημέρα, τα πρωινά, κι αφιέρωνα τον υπόλοιπο χρόνο στην ανάγνωση, την ποίηση κι όλα τα άλλα.

σάιτ με ρούχα Στα 30 μου αποφάσισα να σπουδάσω στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες το αντικείμενο που τόσο πολύ είχα ζήσει και που συνιστούσε το μέσο αυτοσυντήρησής μου: βιβλιοθηκονομία. Η προσαρμογή μου υπήρξε δύσκολη, ωστόσο κατάφερα ν’ αποφοιτήσω. Τότε ήταν που γνώρισα τη Λάουρα κι ενώθηκα μαζί της, έχοντάς την σύντροφο αναντικατάστατη. Αργότερα μου δόθηκε υποτροφία απ’ το Πανεπιστήμιο για σπουδές στο Παρίσι για ένα χρόνο. Έτσι, ανακάλυψα την Ευρώπη κι άρχισα να τη διατρέχω απ’ άκρη σ’ άκρη. Εκείνη η εμπειρία υπήρξε καθοριστική για ’μένα, ένα πραγματικό ταξίδι επιστροφής στις ρίζες, το οποίο η Λάουρα μοιράστηκε μαζί μου για κάποιους μήνες. Επιστρέφοντας απ’ την Ευρώπη ανακηρύχθηκα λέκτορας του Πανεπιστημίου, όπου ακολούθησα μια μακρά πορεία διδασκαλίας, η οποία, μέσα από αμέτρητες αλλαγές, μεταθέσεις και συμπτώσεις οδήγησε στον τίτλο του τακτικού καθηγητή και διευθυντή του τμήματος σπουδών της ειδίκευσής μου.

βιογραφικο τσιπρα οικογενεια Ανέκαθεν απεχθανόμουν την πολιτική, την οποία θεωρώ τον απόλυτο αντίποδα της ποίησης, όποιο χρώμα κι αν έχει η πρώτη. Το διακήρυττα παντού και πάντα, με οποιοδήποτε κόμμα στην εξουσία. Κι αυτό, εξάλλου, πλήρωσα: μετατέθηκα αυθαιρέτως σε τρεις περιπτώσεις, δυο φορές όντας στο Πανεπιστήμιο και μία παλαιότερα. Πρόσφατα συμμετείχα σε διαγωνισμό και κέρδισα. Να δούμε έως πότε θα συμβαίνει αυτό.

καληνυχτα σας facebook Τα υπόλοιπα αναφέρονται παρακάτω εν συντομία. Πέρασα αρκετά χρόνια στην εξορία, καθώς με ανάγκασαν να εγκαταλείψω τη χώρα. Στα τέλη του 1977, όντας ήδη στο Τέμπερλεϊ υπέστη καρδιακή προσβολή που ήρθε να προστεθεί στα υπόλοιπα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζα έως τότε. Όπως πολλοί άλλοι, έχω συγκεντρώσει αμέτρητες εμπειρίες, νιώθω σε βάθος το μοναδικό πλούτο της ζωής και, όπως θα έλεγε ένας αξέχαστος χαρακτήρας του Μπέργκμαν, παρά την ηλικία μου κι ό,τι αυτό συνεπάγεται, «αισθάνομαι σαν να ’μαι 10 χρονών».

καλοκαιρινα ποιηματα για μικρα παιδια Όσο για τα άλλα, αυτά που πραγματικά έχουν σημασία, τα γνωρίζετε κι εσείς: αγαπώ την ποίηση περισσότερο από ποτέ, θεωρώντας την ως την υπέρτατη δημιουργία του ανθρώπου, αισθάνομαι –όπως πάντα– σαν μαθητευόμενος, έχω επίγνωση ότι έχω γράψει κάτι συγκριτικά διαφορετικό, δε μ’ ενδιαφέρει η επιτυχία ούτε να κάνω περιουσία, ούτε καν η «κοινωνικο-λογοτεχνική» σκηνή.  αναζητώ το δεκτικό, εξακολουθώ να τρέφω μεγάλη εκτίμηση σε ορισμένα πρόσωπα (όπως τον Πόρτσια, τον Ρίλκε ή τον Ουιντόμπρο), πάντα είχα καλούς φίλους, ενδιαφέρομαι ειλικρινά για τον άνθρωπο, με τρομάζει λιγάκι η αυξανόμενη αποδοχή που γνωρίζω τα τελευταία χρόνια και οι φωνές που φτάνουν ως εδώ από διάφορα μέρη του κόσμου, είμαι γεμάτος αναπάντητα ερωτήματα, ωστόσο έχω βαθιά πίστη σε κάτι που μπορώ να ξεδιαλύνω μόνο μέσα στην ποίησή μου και… θα ήθελα να ζήσω λίγο ακόμα.»

αντιγονη ψυχραμη μακαλιας γαμος Αυτά είχε να πει ο Χουαρός, παραλείποντας το πλήθος βραβείων και διακρίσεων με τα οποία έχει τιμηθεί. Την εισαγωγή, εν είδει αυτοβιογραφικού σημειώματος, ακολουθεί δείγμα της ποίησης του Χουαρός, αποτελούμενο από ποιήματα προερχόμενα άλλα από τα κατάλοιπα του ποιητή κι άλλα από το ποιητικό του έργο με τίτλο «Ποίηση κατακόρυφη» (Poesía vertical).

αρενα φμ αθηνα Να σημειώσουμε ότι ο Χουαρός έχει μεταφραστεί στα ελληνικά κι από τον Αργύρη Χιόνη («Κατακόρυφη ποίηση», εκδόσεις Τα τραμάκια, 1997).

καρτες γενεθλιων για μεγαλους αντρες  

σκιαστρα αλουμινιου τιμες γλασο με σοκολατα γαλακτος 1. No nos mata un momento…

διαστημικη τεχνολογια εξελιξη No nos mata un momento,
sino la falta de un momento.
No nos mata una sombra,
sino la ausencia aleatoria de una sombra,
perdida probablemente en un declive
de esta insensata eternidad despareja.

συνταγη για πατατεσ φουρνου σαν τηγανιτεσ No nos mata la falta de la vida,
sino el azar de un claroscuro
que se proyecta sobre una pantalla invisible.

προγράμματα σπουδών επιλογής 2014 No nos mata morir:
nos mata haber nacido.

ονομαστική συναλλαγματική ισοτιμία
Όχι, δεν μας σκοτώνει μια στιγμή…

μαθηματικα στ δημοτικου τεστ ενοτητα 2 Όχι, δεν μας σκοτώνει μια στιγμή,
μα μιας στιγμής η έλλειψη.
Δε μας σκοτώνει μια σκιά,
μα η απουσία η μοιραία μιας σκιάς,
χαμένης πιθανώς στο χάσμα
ετούτης της ασύγκριτης αιωνιότητας
της παράλογης.

παρακαλώ όπωσ με ενημερώσετε Δε μας σκοτώνει η έλλειψη της ζωής,
μα το ζάρι μιας μοίρας γλυκόπικρης 
σε παρτίδα πάνω αόρατη.                   

υδατικα διαμερισματα ελλαδασ Δε μας σκοτώνει ο θάνατος∙
μας σκοτώνει ο ερχομός στη ζωή.

προσευχη για γαληνη ψυχης
θηκη tablet lenovo a5500 2. Mutilados o abatidos…

σχολη οδηγων αθηνα κεντρο Mutilados o abatidos
o diezmados por los bárbaros,
los bosques van desapareciendo
como hojas del pensamiento.
Y algo nos expulsa ya de los pocos que quedan
como a indeseables criaturas
que se volvieron incapaces
de armar en ellos su tienda.

βιοιατρικη καλλιθεας ωραριο Hemos perdido la morada más propicia
entre todas las casas del pensar,
la morada que entre otras cosas nos guardaba
dos fundamentos ciertos:
el no pensar que piensa
y el pensar que no piensa.

μεγαλύτερος νομός της ελλάδας Hemos perdido las mareas del silencio,
el tamiz de silencio de las hojas,
la forma material del silencio,
el tinte del pensar del silencio
y hasta el pensar del silencio.

ποτε θα σε δω Sólo nos queda alzar el propio bosque,
poniendo en lugar de los troncos,
las ramas y las hojas,
este follaje entreverado
de palabras y silencio,
este bosque que también guarda músicas secretas,
este bosque que somos
y donde también a veces canta un pájaro.

παζλ παιχνιδια μπαρμπι Sólo nos queda alzar el propio bosque
para cumplir el rito imprescindible
que completa la vida:
retirase al bosque
y recuperar la soledad.

κελαηδημα καναρινιων τιμπραντο Y retomar así el largo viaje.

μποτάκια ανδρικά δερμάτινα
Σακατεμένα, νικημένα…

αγίου γεωργίου του σπόρου Σακατεμένα, νικημένα,
αποδεκατισμένα από τους βαρβάρους,
τα δάση όσο πάει αφανίζονται,
όμοια με τα φύλλα της σκέψης.
Και κάτι μας αποδιώχνει ήδη από τα λιγοστά δάση
τα εναπομείναντα,
σαν πλάσματα ανεπιθύμητα
που αποδείχθηκαν ανίκανα
να βρουν εκεί μια στέγη.

επικυρωση αντιγραφου ecdl Έχουμε χάσει την εστία την καλύτερη
ανάμεσα σε όλους τους οίκους της σκέψης∙
την εστία που, μεταξύ άλλων, μας εξασφάλιζε
δυο αρχές θεμελιώδεις:
τη μη σκέψη που σκέφτεται
και τη σκέψη που δεν σκέφτεται.

μενουμε ελλαδα σκυρος 2015 Έχουμε χάσει τους ιλίγγους της σιωπής,
το σιωπηλό κόσκινο των φύλλων,
την υλιστική μορφή της σιωπής,
το χρώμα της σκέψης που ’χει η σιωπή,
έως και την ίδια τη σκέψη της σιωπής.

χρονια πολλα κατερινα gif Μόνο απομένει να ορθώσουμε το δικό μας δάσος,
βάζοντας στη θέση των κορμών,
των κλαδιών και των φύλλων,
αυτό το σύνθετο κουβάρι
από λέξεις και σιωπές,
αυτό το δάσος που εξίσου εξασφαλίζει
μουσικές μυστικές,
το δάσος αυτό που είμαστε
κι όπου φορές-φορές
ακούς ένα πουλί να τραγουδά.

δεσποινα βανδη υποφερω download Μόνο απομένει να ορθώσουμε το δικό μας δάσος
για να ολοκληρώσουμε την απαραίτητη τελετουργία
που συμπληρώνει τη ζωή:
ν’ αποτραβηχτούμε στο δάσος
και ν’ ανακτήσουμε τη μοναξιά.

ταχυδρομειο ελληνος στρατιωτου πατρα τηλ Και έτσι να πάρουμε το δρόμο πάλι για το μεγάλο ταξίδι.

περιφερειακά κέντρα εκπαιδευτικού σχεδιασμού  

κατέβασμα ταινιών forum το παιχνίδι του δολοφόνου 3. Darlo todo por perdido…

συντομογραφίες χωρών εε Darlo todo por perdido.
Allí comienza lo abierto.

πρωην γυναικα σεφερλη γιατι χωρισαν Entonces cualquier paso
puede ser el primero.
O cualquier gesto logra
sumar todos los gestos.

κρεμα για ηπια ακμη Darlo todo por perdido.
Dejar que se abran solas
las puertas que faltan.

σχολικές αργίες 2016 κυπρος O mejor:
dejar que no se abran.

απεναντίας μετάφραση στα αγγλικά
Να τα θεωρείς όλα χαμένα…

αποτελεσματα για αιτησεις ανθρωπιστικης κρισης Να τα θεωρείς όλα χαμένα.
Έτσι μόνο όλα είναι πιθανά.

στιχοι τελειωσαμε λοιπον Τότε το βήμα το οποιοδήποτε
το πρώτο μπορεί να ’ναι∙
η καθεμιά χειρονομία
όλες τις χειρονομίες να περικλείει.

διπλωματική εργασία εαπ Να τα θεωρείς όλα χαμένα.
Ν’ αφήνεις μόνες τους ν’ ανοίγουν
οι θύρες που απομένουν.

αδιαβροχα μπουφαν ιστιοπλοιας Ή καλύτερα ακόμη:
Ν’ αφήνεις να μην ανοίγουν καν.

αγια αικατερινη ιλιον χαρτης
κοσκινο ελιας με αερα 4. El amor empieza...

κακο επ ετοιμασε μια ευχη στιχοι El amor empieza cuando se rompen
los dedos
y se dan vuelta las solapas del traje,
cuando ya no hace falta pero tampoco
sobra
la vejez de mirarse,
cuando la torre de los recuerdos, baja o
alta,
se agacha hasta la sangre.

προσβαση αμεα νοκ El amor empieza cuando Dios termina
Y cuando el hombre cae,
mientras las cosas, demasiado eternas,
comienzan a gastarse,
y los signos, las bocas y los signos,
se muerden mutuamente en cualquier
parte.

ρακουμελ εξαρχεια χαρτης El amor empieza
cuando la luz se agrieta como un
muerto disfrazado
sobre la soledad irremediable.

λιμνουπολη ιωαννινα 2015 Porque el amor es simplemente eso:
la forma del comienzo
tercamente escondida
detrás de los finales.

σχολική διαρροή 2015
Η αγάπη αρχίζει...

κεικ μπανανα φυστικοβουτυρο Η αγάπη αρχίζει όταν σπάζουν
τα δάχτυλα
και οι πτυχές των ενδυμάτων παλεύουν,
όταν δεν είναι πια ούτε αναγκαίο
μα ούτε περιττό
το γήρας στα μάτια που διασταυρώνονται,
όταν η πύλη των αναμνήσεων, είτε χαμηλή
είτε ψηλή,
ως το αίμα υποχωρεί.

εκδηλωσεις στα αγγλικα Η αγάπη αρχίζει όταν ο Θεός τελειώνει
και όταν ο άνθρωπος πέφτει,
καθώς τα πράγματα -υπερβολικά αιώνια-
ξεκινούν κι εκείνα να φθείρονται,
και τα σημάδια, τα στόματα και τα σημάδια,
αλληλοδαγκώνονται
όπου τύχει.

ηλιακό σύστημα φωτισμού Η αγάπη αρχίζει
όταν το φως ραγίζει σαν
νεκρός μασκαρεμένος
πάνω σε μοιραία μοναξιά.

γλυκες αλχημειες mega συνταγες μελομακαρονα Γιατί η αγάπη είναι απλά ετούτο:
ο τρόπος της αρχής
πεισματικά κρυμμένος
πίσω από κάθε τέλος.

χειρουργικες λοιμωξεις βωρος
επανάληψη γλώσσα δ δημοτικού 5. A partir de cierto instante…

γενεθλια διδυμων αγορι κοριτσι A partir de cierto instante
sólo queda el tiempo del abismo.
con rosas o sin rosas,
con muelles o sin ellos,
con otros rostros o sin nadie.

πως κλινεται ο ανθρωπος No importa hacia dónde miremos
o hablemos o callemos.
El tiempo del abismo teñirá
cada momento y cada cosa,
como un obicuo colorante 
que no excluye ni siquiera la ausencia.

βασια παναγοπουλου απόστολος δοξιάδης El tiempo del abismo
parece más firme y seguro
que la no confirmada eternidad.

παιδική αφαιρετική επιληψία
Από κάποια στιγμή και μετά…

μαρουλι με τονο και αυγο Από κάποια στιγμή και μετά
μένει μόνο η εποχή της αβύσσου•
με ρόδα ή χωρίς,
με μόλους ή δίχως,
με πρόσωπα άλλα ή με κανέναν.

νταρι νταρι παριος στιχοι Σημασία καμιά δεν έχει προς τα πού κοιτάμε,
αν σιωπούμε ή αν μιλάμε.
Η εποχή της αβύσσου θα χρωματίσει
κάθε στιγμή και κάθε πράγμα,
σα βαφή καθολική
που ούτε καν την απουσία εξαιρεί.

καμπινες μπανιερας ακρυλικες Η εποχή της αβύσσου
πιο στέρεη μοιάζει και σίγουρη
από μια αιωνιότητα δίχως εγγυήσεις.

σπιτικη κουζινα μενου τεταρτης  

συνταγματικο δικαιο παντελης περιεχομενα εκδόσεις παπαδόπουλος μασσαλίας 6. El centro del amor…

αρετουσα στιχοι λιδακης El centro del amor
no siempre coincide
con el centro de la vida.
Ambos centros se buscan entonces
como dos animales atribulados.
Pero casi nunca se encuentran,
porque la clave de la coincidencia es otra:
nacer juntos.
Nacer juntos,
como debieran nacer y morir
todos los amantes.

τοπικες μοναδες υγειας μισθος
Το κέντρο της αγάπης…

παναθηναικος συνθηματα κατα ολυμπιακου Το κέντρο της αγάπης
δε συμπίπτει πάντα
με το κέντρο της ζωής•
ψάχνουν έτσι το ένα το άλλο
σαν δυο υπάρξεις χαμένες.
Μα η αγάπη και η ζωή
σχεδόν ποτέ δε συναντιούνται
γιατί άλλο είναι το ζητούμενο στη μεταξύ τους σχέση:
να γεννιούνται μαζί,
μαζί να γεννιούνται,
όπως θα ‘πρεπε να γεννιούνται και να πεθαίνουν
όλοι όσοι στ' αλήθεια αγαπούν.

γλυκο με ζελε κερασι  

内職 バイト 東京 το μαύρο αλγέρι 7. Detener la palabra...

οι συμμαθητες 108 109 Detener la palabra
un segundo antes del labio,
un segundo antes de la voracidad compartida, 
un segundo antes del corazón del otro,
para que haya por lo menos un pájaro
que puede prescindir de todo nido. 

ο καλύτερος καβάλα El destino es de aire.
Las brújulas señalan uno solo de sus hilos,
pero la ausencia necesita otros
para que las cosas sean
su destino de aire.

μαρκοπουλος χρηστος μαλεσινα La palabra es el único pájaro
que puede ser igual a su ausencia.

ειδησεις κυπρος mega  

σεραινα next top model συνεντευξη Να συγκρατείς τη λέξη…

πορσελανη βοημιας πιατα Να συγκρατείς τη λέξη
μια στιγμή πριν τα χείλη,
μια στιγμή πριν την από κοινού αδηφαγία,
μια στιγμή πριν την καρδιά του άλλου,
ώστε να υπάρχει τουλάχιστον ένα πουλί
που κάθε φωλιά να του είναι περιττή.

τπε α επιπεδου Η μοίρα είναι αέρινη.
Οι πυξίδες δείχνουν ένα μόνο προορισμό κάθε φορά
μα η απουσία άλλους χρειάζεται
ώστε τα πράγματα να γίνουν
ο μοιραίος προορισμός τους ο αέρινος.

γλωσσα γ δημοτικου τετραδιο εργασιων απαντησεις ανθρωποι και μηχανες Η λέξη είναι το μοναδικό πουλί
που με την απουσία του μπορεί να ταυτιστεί.

τέλη κυκλοφορίας αυτοκινήτων δεκαετίας  

πυλες του αδη μανη αγορες απο κινα τελωνειο 2018 8. La luz filtrada por las nubes…

δημος αθηναιων ευελπιδων La luz filtrada por las nubes,
los árboles, el aire y otros cuerpos,
pero más aún filtrada por el pensamiento,
reconstruye el proyecto del día
y hace de la mañana
un protocolo de recuerdos.

κολλητες μπλουζες ανδρικες Hay muchas luces en la luz,
muchos días en el día
y muchas zonas en el cristal de cada uno.
Pero la clave es el tamiz,  
la sutileza combinatoria
la inventiva del azar          
para cernir las dosis de transparencia   
y ajustar la estela de reflejos                     
que hacen de cada hora un tiempo único
en la supuestamente boba monotonía del tiempo.

ηχεια behringer b 115 mp3 La luz necesita siempre intermediarios,
como quizá todas las cosas.
Tal vez sea una clave de la realidad:
no hay mensajes directos.
Todo es mediación porque lo directo destruye.

κάντε ησυχία οταν τα παιδια κοιμουνται ¿Qué intercalar entonces entre la rosa y la luz,
entre la noche y el amor,
entre un hombre y la muerte,
entre la vida y esta mañana transmutada de recuerdos?

τηγανιτο ρυζι αργυρω ¿Qué poner entre lo que una cosa es
y aquello que no es,
para que pueda serlo?

συγκεντρωτικες πελατων προμηθευτων 2014 παραταση ¿Cómo tamizar la distancia
entre nosotros y la ausencia
para encontrar por fin nuestra presencia?

ηλεκτρονικά τσιγάρα νικαια
Το φως περνά απ’ το κόσκινο των νεφών…

βοηθημα κειμενων α λυκειου pdf Το φως περνά απ’ το κόσκινο των νεφών,
των δέντρων, του αέρα και σωμάτων άλλων,
μα περισσότερο ακόμα απ’ αυτό της σκέψης.
Απ’ την αρχή το πρόγραμμα της μέρας δημιουργεί
μετουσιώνοντας το πρωινό
σε πρωτόκολλο αναμνήσεων.

το πρωτο θεμα της κυριακης τιμη Πολλά φώτα έχει το φως
και μέρες πολλές η μέρα,
όπως πολλά τα πρόσωπα στον καθρέφτη καθενός.
Μα το κλειδί άλλο δεν είναι απ’ το κόσκινο,
τη συνδυαστική λεπτότητα,
την εφευρετικότητα της μοίρας
προκειμένου να σουρώσουν οι δόσεις διαύγειας
και να ταιριάξουν τα ίχνη των ειδώλων,
αυτών που την κάθε ώρα σε στιγμές μονάκριβες μετατρέπουν
μέσα στην ανούσια –υποτίθεται– μονοτονία του χρόνου.

πηλινγκ σωματος με ζαχαρη και λαδι Πάντα θέλει το φως μεσάζοντες,
όπως –θαρρείς- τα πράγματα όλα.
Της πραγματικότητας ίσως ένα κλειδί να ’ναι αυτό:
Μηνύματα άμεσα δεν υπάρχουν.
Όλα μεσολάβηση, καθώς το άμεσο σκοτώνει.

διατροφη με λιγους υδατανθρακες Και τι να παρεμβάλει τότε κανείς
ανάμεσα στο ρόδο και το φως,
τη νύχτα και τον έρωτα,
τον άνθρωπο και το θάνατο,
ανάμεσα στη ζωή και τούτο το πρωινό,
που ανάμνηση έχει γίνει;

κορυφη ταβερνα χαριλαου Τι να παρεμβάλει κανείς ανάμεσα
σ’ αυτό που κάτι είναι
και σε ό,τι δεν είναι,
για να μπορέσει να γίνει;

υπουργειο μεταφορων ιωαννινων Πώς την απόσταση να κοσκινίσεις
ανάμεσα σε ’μας και την απουσία,
προκειμένου εν τέλει τη δική μας να βρούμε παρουσία;

γιατι εβγαλα ερπη στα χειλη
αλχημεία το κλειδί των μυστηρίων 9. El genio del olvido…

συμβουλος ψυχικης υγειας El genio del olvido
ejecuta la partitura del olvido
en el teclado de la memoria.

οι διαστημικες περιπετειες του γουοντερ Es el príncipe o monarca
no reconocido
por el régimen de fuerza del recuerdo.

βοηθημα βιολογιας γ γυμν βολονακη La partitura del recuerdo
no necesita a nadie que la ejecute.
La partitura del recuerdo
puede ser ejecutada por el viento.

αιωνιοτητα και μια μερα μουσικη La obra del olvido
prueba que recordar es fácil
y olvidar difícil.

κάθαρμα στα αγγλικα El olvido se acumula
como un anillo de fondo en las raíces.
El recuerdo no es más que un sueño
especialmente pesado
del olvido.

φώκια η αργυρώ
Η διάνοια της λήθης…

μήνυση για ψευδή καταμήνυση Η διάνοια της λήθης
ερμηνεύει την παρτιτούρα της λήθης
στα πλήκτρα πάνω της μνήμης.

δεστρες κουρτινας σκρουτζ Ο πρίγκιπας είναι ή ο μονάρχης
που δεν αναγνωρίστηκε
από το σύστημα ισχύος της ανάμνησης.

τελικη φαση παιδων μπασκετ 2016 Η παρτιτούρα της ανάμνησης
δε χρειάζεται κανέναν να την ερμηνεύσει.
Την παρτιτούρα της ανάμνησης
την ερμηνεύει κι ο ίδιος ο άνεμος.
 
Το έργο της λήθης
αποδεικνύει πόσο εύκολο είναι να θυμάσαι
και πόσο δύσκολο να ξεχνάς.

μειωμενα τιμολογια δεη για επαγγελματιες Η λήθη σωρεύεται
σαν δακτύλιος στις ρίζες.
Η ανάμνηση δεν είναι παρά ένα όνειρο
ιδιαιτέρως βαρύ
της λήθης.

μασκα μαλλιων με αυγο και γιαουρτι  

επαγγελματικές κάρτες online θεσσαλονικη μπομπι μπραουν καλλυντικα 10. El decidido abandono con que yo me sueño…

κωνσταντινου και ελενης επεισοδια που δεν παιζονται El decidido abandono con que yo me sueño
no ha medido los árboles
ni calzado los ríos,
pero sabe su sombra y su corriente.

εμποροπλοιαρχων βασεις 2017 El obstinado empeño con que yo te sueño 
no ha contado los pasos
ni ha partido los días,
pero sabe tu senda y tus cansancios.

επιτρόπου προεδρίας για ανθρωπιστικά θέματα και θέματα αποδήμων El congregado gesto con que sueño
la cuota irremediable de mis miedos
sabe que el sueño suficiente de una cosa
es su único nombre verdadero.

ριζου ωρλ λαρισα
Η αμετάκλητη εγκατάλειψη που για ’μένα διαβλέπω…

γεεθα ε κλαδος Η αμετάκλητη εγκατάλειψη που για ’μένα διαβλέπω
δεν έχει μετρήσει δέντρα,
ούτε ποταμούς έχει ορίσει,
μα γνωρίζει τον ίσκιο και το ρεύμα τους.

προσθεσεις και αφαιρεσεις δεκαδικων αριθμων στ δημοτικου Ο αστείρευτος μόχθος που για ’σένα διαβλέπω,
δεν έχει μετρήσει βήματα
ούτε τις μέρες έχει χωρίσει,
μα γνωρίζει την πορεία και την κούρασή σου.

συναδελφική στα αγγλικα Η χειρονομία του πλήθους που διαβλέπω,
-κομμάτι ακατανίκητο των φόβων μου– 
ξέρει ότι η εικόνα η ικανή ενός πράγματος
είναι το μόνο αληθινό όνομά του.

καραβάκι για περαία
τεν τεν κομιξ download Εισαγωγή, επιλογή, μετάφραση: Έλενα Σταγκουράκη

λαβυρινθος 2 ταινιομανια Αθήνα, 22.09.2010

Εκτύπωση του άρθρου